Karnawał czas zacząć ... .

Bal maskowy tuż tuż ... więc papiery, ćwieki, wstążki i nici poszły wczoraj w ruch.
Kiecka wisi odprasowana, szpilki wypastowane na błysk, maska jest ... zabawę czas zacząć.

Holandia w pigułce.

Holandia urzeka. Urzeka spokojem, brakiem owczego pędu w centrach miast, wszechobecnymi rowerami, wiatrakami, smakiem żółtego sera i widokiem z okien samolotu. Niekończąca się paleta zieleni poprzecinana wodnymi kanałami ... jak okiem sięgnąć ... płasko, mokro i zielono. Niestety czerwiec ( który tam spędziłam ) to miesiąc, w którym tulipanów już nie uraczysz ... a szkoda ... . Czekam teraz z nadzieją na okazję zobaczenia tej zniewalającej palety barw gdy wszystkie tulipki zakwitną w jednej chwili.

Poniżej kilka wakacyjnych migawek :

* Holandia to królestwo rowerów, istna rowerolandia !





*Amsterdam - Wenecja północy :







* Kwintesencja Amsterdamu - kanały,barki i znane na całym świecie,domy na wodzie :





* Holandia w miniaturze - Madurodam :





* Plaża w Scheveningen :





* Haga :





* Może to nie Włochy ... ale tutejsi też maja hopla na punkcie ... Vespy. Ja też taka chcę ;-) bladoróżową lub miętową :



* Holendrzy jak się bawią ... to na całego. W przeciwieństwie jednk do tego co mam okazję obserwować na powiedzmy własnym podwórku, kibicują kulturalnie, bawiąc się bez zadym i bicia. Oranje w akcji :

Wszyscy mają sówkę ... mam i ja.

Pozazdrościłam wszystkim scraperkom i scrapowiczkom ich pięknych kartonowych, filcowych i włóczkowych sówek i ... postanowiłam zrobić swoją własną. A że moje zafascynowanie sówkami trwa już kilka miesięcy ( zdążyłam m.in. kupić naszyjnik, pierścionek i kolczyki - oczywiście sówkowe ) , najwyższy był już czas uruchomić leniwe łapki i zagonić je do wycinania i klejenia. Oto owoc mojej wczorajszej wieczornej zabawy : 

Pod słońcem ... Prowansji.

Ech, wzięło mnie pod wpływem ostatniego skojarzenia na wspominki. A że Prowansję kocham i kochać będę dozgonnie pewnie jeszcze nie raz o niej wspomnę.

Dziś : wszystkie odcienie lawendy, boski fiolet przechodzący od różu po błękit ... albo na odwrót. Urok prowansalskich miasteczek, z kolorowymi okiennicami, kamiennymi donicami z kwitnącymi pnączami, stromymi, wąskimi uliczkami z setkami schodków ...

i ... kilka kulinarnych przebojów za którymi tęsknię ... . Bardzo tęsknię ... bo mimo, że wszystkie składniki mogę dostać na miejscu ... po przygotowaniu nie smakują tak, jak smakowały w palącym słońcu, w cieniu drzew, na tarasie o zmierzchu. Pomidory i melony nie są tak soczyste, oliwa ma zbyt ostry, jakby chemiczny smak, ryż basmati nie pachnie jaśminem tak jak pachniał, gotowany wieczorami na kolację. Bazylia ze sklepu więdnie po dwóch dniach, tak że nawet oczu jej soczystą zielenią nasycić nie można a co dopiero kubki smakowe ... . Krewetki ... eee te mrożone w ogóle się nie umywają do tych świeżych, wąsatych, patrzących na mnie czarnymi kuleczkami oczu z talerza .... . Tak ... Pod gorącym słońcem Prowansji wszystko smakowało inaczej ... .

Lawendowo mi ... .

Dzisiaj ... lawendowo mi. W pełnym południowym słońcu zobaczyłam kwitnące irysy. Ich fiolet tak pięknie kontrastował z zielenią traw naokoło, że poczułam się tak ... wakacyjnie i sielsko. Nie trwało to długo bo po chwili przekroczyłam próg firmy i nasrtój prysł ... ale spojrzenie na ten soczysty fiolet przywołało mi wspomnienia kwitnącej prowansalskiej lawendy. A zaraz za lawendą myśli podążyły ku Pirenejom, małym kamiennym domkom, niekończącym się polom, gajom oliwnym i lazurowej wodzie Morza Śródziemnego ... no i mnie, opalającej się na plaży w Saint - Tropez. Ehh ... zdałoby się tam jeszcze kiedyś wrócić ... .

Ale ale ... żeby nie było, że zwykłe wrzosy, wrzośce, bzy i fiołki są mniej fioletowe od lawendy :